سیر تمدن در چین به قرار زیر است:

تمدن های دوره نوسنگی: بعد از انسان پكن یا نخستین تا دوران نوسنگی اطلاع زیادی وجود ندارد و این به علت عدم پژوهش و كاوشها در چین و یا تغییرات آب و هوا بوده که ممکن است تمدن یا فرهنگی بعد از انسان پكن در چین بوجود نیامده باشد ولی از نظر دوران كشاورزی یا نوسنگی ما به چند تمدن مهم بر خواهیم خورد.

سیر تمدن در چین

1- تمدن" خه- مو- دو" که مربوط به 7 هزار سال پیش است. در این تمدن آثاری از وسایل استخوانی و سنگی و همچنین ظروف سفالین پیدا شده که اغلبشان منقوش و دست ساز بودند. خانه ها چوبی بوده و قدیمی ترین چیزی كه از این تمدن به دست آمده پاروی چوبی می باشد. از مكانهای كشف شده دانه های گیاهی – برنج – هسته گیاهان كشف شده است .

2- تمدن" یانگ شائو" كه مربوط به هزاره سوم ق م در ناحیه "شن سی" است و رنگ ظروف سفالی قرمز و منقوش به طرح های هندسی می باشد. این سفالها از گل رس نرم ساخته شده و سطح آنها بعد از رفتن به كوره منقوش گشته. بطور كلی در دوره نوسنگی در چین خانه ها ابتدا از چوب و بعداً از چینه و آخر الامر از گل و چوب ساخته می شدند.

 

تمدن ده نشینی دوران باستان: در حدود 1500 ق م شاهان سلسله شانگ با هم متحد گشتند و تشكیل تمدنهای دوره تاریخی چین را دادند. البته قبل از دوره شانگ سلسله ای دیگری به اسم" شیا" است ولی ظاهراً این دوره افسانه ای می باشد و به هر حال در دوره شانگ ساخت وسایل مفرغی در ابتداء جنبه آئینی داشت و ظروف مكشوفه از مقابر شانگ نشانه تكامل ساخت این نوع ظروف می باشد.

 

سیر تمدن در چین

چینی ها قبل از اینكه بر روی ظروف مفرغین بنویسند از مغز استخوان و لاك لاك پشت استفاده می كردند و نوشتن روی استخوانها غالباً جنبه فال و پیشگویی داشته است در مقابر پادشاهان شانگ آثار زیادی از سفالهای صیقلی ممتاز كه از اجداد اصلی چینی ها بدوی هستند یافت شده است در دوره شانگ قربانی انسان هم مورد نظر بوده و مردم خانه های گلی داشته اند و مرد و زن خودشان را در لباس های كامل می پوشاندند.

در آغاز این سلسله كرم ابریشم از جنوب چین وارد شد و این كار در تخصص زنان بوده است مردم شانگ اعتقاد به زندگی بعد از مرگ داشتند چون در فبور شاهان علاوه بر وسایل یاد شده خدمتگزاران خاص و زنان را می كشتند و همراه جسد امپراطور به خاك می سپردند از نظر مذهبی اعتقاد به جادوگری داشتند و آئینهای مخصوص انجام می دادند كه عواید این مراسم و نذورات بین شاه و حاكم هر منطقه تقسیم می شد ارواح كوه – دریا – نهرها- ارواح محلی –خدایان زمینی و آسمانی را ستایش می كردند پرستش ارواح نیاكان از این زمان درچین رایج شد و تا به امروز ادامه دارد و همینطور پرستش
قهرمانان افسانه ای ،یعنی جنگجویان قدیمی كه تبدیل به خدایان می شدند و جنبه تقدس پیدا می كردند.